Μία από τις πιο αξιοσημείωτες παραδόσεις που περιβάλλουν τη σπηλιά αναφέρει ένα θαυμαστό γεγονός που συνέβη όταν ο Άγιος Ιωάννης, ψάχνοντας για νερό, χτύπησε με το σπαθί του τον βράχο σε απογοήτευση, αφού δεν κατάφερε να βρει κανένα. Προς μεγάλη του έκπληξη, νερό άρχισε να ρέει από το σημείο εκείνο, δημιουργώντας μια πηγή που συνεχίζει να ρέει μέχρι σήμερα. Αυτό το θαύμα του νερού συνέβαλε στη πνευματική και θεραπευτική φήμη του τόπου, με τους πιστούς να αποδίδουν διάφορες θεραπείες στο νερό, συμπεριλαμβανομένων θεραπειών για τύφλωση, κώφωση και νεφρικά προβλήματα.
Μια άλλη παράδοση αναφέρει την άφιξη του Αγίου Ιωάννη από την Αίγυπτο, όπου ζούσε στην περιοχή του Αζογυρές. Γοητευμένος από την ομορφιά της σπηλιάς, εγκατέλειψε τους 98 άλλους Πατέρες που κατοικούσαν στο Αζογυρές και αποφάσισε να κάνει τη σπηλιά το σπίτι του. Αυτή η ιστορία λέγεται ότι συνέβη γύρω στον 16ο αιώνα. Ο Άγιος Ιωάννης πιστεύεται ότι ίδρυσε μια Καθολική Μονή στην περιοχή, ίσως τη πιο παλαιά τέτοια ίδρυμα στην Κρήτη, με καταβολές που χρονολογούνται από τον 6ο ή 7ο αιώνα μ.Χ. Σύμφωνα με την παράδοση, κατά την προσευχή του, ο Άγιος Ιωάννης χτύπησε έναν βράχο με το ραβδί του και άγιο νερό άρχισε να ρέει από αυτόν, δημιουργώντας μια ιερή πηγή που δεν στερεύει ποτέ, ανεξαρτήτως πόσο νερό αντλείται.
Εκτός από τη θρησκευτική του σημασία, η Σπηλιά του Αγίου Ιωάννη διαδραματίζει επίσης σημαντικό ρόλο στην τοπική πολιτιστική κληρονομιά. Κάθε χρόνο, παραμονή Χριστουγέννων, η τοπική κοινότητα συγκεντρώνεται για να αναπαραστήσει τη Γέννηση του Χριστού, συνεχίζοντας μια μακροχρόνια παράδοση που συνδέει την ιερότητα της σπηλιάς με τον εορτασμό της γέννησης του Χριστού.
Η Σπηλιά του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη παραμένει τόπος προσκυνήματος για εκείνους που αναζητούν πνευματική θεραπεία και μια σύνδεση με τους θρύλους και τα θαύματα που την καθόρισαν για αιώνες.
Η τοποθεσία των βιλών είναι ιδανική για την εξερεύνηση των κυριότερων αξιοθέατων της περιοχής.
